Cennik usług położnej: jak ustalić ceny prywatnych wizyt i nie stracić na dojazdach

Zacznij od kosztów, a nie od cen koleżanek. Pacjentka widzi godzinę wizyty, ale ty na jedną wizytę domową zużywasz zwykle znacznie więcej czasu: dojazd w obie strony, przygotowanie sprzętu, wpis do dokumentacji i odpowiedź na wiadomości po wizycie. Dokumentację medyczną musisz prowadzić i przechowywać przy każdej wizycie, także prywatnej, więc to stały element twojej pracy, a nie dodatek.

• Czas z dojazdem: licz od wyjścia z domu do powrotu, plus czas na dokumentację i kontakt po wizycie.
• Dojazd: paliwo, eksploatacja auta, parkowanie albo bilety.
• Koszty stałe: składki ZUS, obowiązkowe ubezpieczenie OC, księgowa, telefon, program do dokumentacji i kalendarza. Minimalna suma gwarancyjna OC dla indywidualnej praktyki to równowartość 30 000 euro na jedno zdarzenie i 150 000 euro na wszystkie zdarzenia.
• Sprzęt: waga, słuchawka lub detektor tętna płodu, ciśnieniomierz, torba, ich serwis i wymiana.
• Materiały jednorazowe: rękawiczki, środki do dezynfekcji, opatrunki, materiały dla pacjentki.
• Podatek dochodowy: zależy od formy opodatkowania, którą wybrałaś. Policz go z księgową, zanim ustalisz docelową stawkę.

Poniższy przykład nie jest statystyką ani zaleceniem cenowym. To rachunek na założonych liczbach, które warto zastąpić własnymi: wizyta domowa w połogu, stawka 80 zł za godzinę pracy przed podatkiem dochodowym, koszty stałe 2 500 zł miesięcznie i 50 wizyt w miesiącu.

Ten sam rachunek działa w drugą stronę. Gdybyś przy tych założeniach brała 150 zł, po odjęciu dojazdu, materiałów i kosztów stałych zostaje 70 zł za 2 godziny pracy, czyli 35 zł za godzinę przed podatkiem. Koszty stałe dziel przez liczbę wizyt, które realnie wykonasz w miesiącu, a nie przez dni w kalendarzu.

Poniżej ceny w profilach położnych na MyMidwife, stan na 17 października 2026 r. To kwoty, które ustalają same położne, bez opłaty serwisowej doliczanej pacjentce. Pominęliśmy pakiety i bezpłatne pozycje informacyjne. Jedna położna może mieć kilka cen dla tej samej usługi, np. za 60 i 90 minut, dlatego cen jest więcej niż położnych.

Traktuj te liczby jako punkt odniesienia, nie jako badanie rynku. Próba jest mała i obejmuje tylko położne z profilem na MyMidwife, a pod tą samą nazwą kryją się usługi o różnym czasie i zakresie. Dlatego rozpiętości są duże: porównuj swoją cenę z usługami o podobnym czasie trwania i zakresie, a nie z samą nazwą. Mediana mówi, że połowa cen jest niższa, a połowa wyższa od tej kwoty.

Masz dwie uczciwe możliwości: dojazd wliczony w cenę na określonym obszarze albo cena wizyty plus osobna opłata za dojazd. Obie są w porządku, o ile pacjentka zna pełną kwotę przed umówieniem wizyty. Problemem jest dopiero „dojazd do uzgodnienia” dopisany po fakcie.

• Obszar w cenie: wypisz miejscowości lub dzielnice, w których dojazd jest wliczony. Lista nazw jest dla pacjentki czytelniejsza niż promień w kilometrach.
• Strefy: np. strefa 1 w cenie, strefa 2 z dopłatą, strefa 3 tylko po uzgodnieniu. Przy każdej strefie podaj kwotę dopłaty, a nie sam opis.
• Kilometry: jeśli liczysz za kilometr, napisz, od jakiego miejsca liczysz odległość i czy w obie strony.
• Kilka wizyt: przy opiece w połogu lub pakiecie napisz, czy dopłata obowiązuje przy każdej wizycie, czy raz.
• Online jako uzupełnienie: kontrola po wizycie domowej przez wideo oszczędza dojazd tobie i pieniądze pacjentce.

Dopłatę za dojazd wpisz do cennika jako osobną pozycję. Ustawa o działalności leczniczej wymaga, żeby rachunek za odpłatne świadczenie był zgodny z aktualną wysokością opłat podaną do wiadomości pacjentów, więc kwota spoza cennika to ryzyko sporu.

Pakiet to po prostu zakres opieki z jedną ceną, np. wizyta patronażowa i dwie konsultacje laktacyjne w ciągu trzech tygodni za konkretną kwotę. Opisz, co dokładnie obejmuje, w jakim czasie trzeba go wykorzystać i co się dzieje z niewykorzystaną wizytą. Tak opisany pakiet jest informacją o świadczeniach.

Uważaj na formę. Art. 14 ustawy o działalności leczniczej mówi, że informacje o świadczeniach podajesz publicznie, ale ich treść i forma nie mogą mieć cech reklamy, a art. 147a § 2 Kodeksu wykroczeń przewiduje za to areszt, ograniczenie wolności albo grzywnę. Przepisy nie zawierają listy zakazanych słów, ale hasła zachęcające do zakupu, takie jak „promocja -20%”, „tylko do końca miesiąca” czy „najtaniej w mieście”, mają typowe cechy reklamy. Cennik z kwotami i zakresem to informacja.

• Bezpieczniej: „Pakiet połogowy: wizyta patronażowa i 2 konsultacje laktacyjne w ciągu 3 tygodni, 600 zł”.
• Ryzykownie: „Pakiet połogowy, oszczędzasz 100 zł! Promocja tylko w tym miesiącu”.
• Stałe, niższe ceny dla określonych sytuacji, np. kolejna wizyta w tym samym tygodniu, wpisz do cennika jako osobne pozycje zamiast udzielać rabatów uznaniowo.

Jeśli mimo to ogłaszasz obniżkę ceny, ustawa o informowaniu o cenach towarów i usług wymaga, by obok obniżonej ceny podać najniższą cenę z 30 dni przed obniżką. Ta ustawa nie ma zastosowania tam, gdzie informowanie o cenach regulują odrębne ustawy, więc przy świadczeniach zdrowotnych jej zakres nie jest oczywisty. Najprościej w ogóle nie komunikować cen jako obniżek.

Jeśli masz umowę z NFZ na świadczenia położnej POZ, pacjentki, które złożyły u ciebie deklarację wyboru, mają prawo do świadczeń gwarantowanych bezpłatnie. Za świadczenia objęte umową nie możesz od nich pobierać opłat. Ogólne warunki umów z NFZ przewidują za pobieranie nienależnych opłat za świadczenia będące przedmiotem umowy karę umowną do 2% kwoty zobowiązania z umowy za każde stwierdzone naruszenie.

Prywatnie płatne mogą być usługi spoza tego zakresu oraz usługi dla pacjentek, które nie mają u ciebie deklaracji POZ, np. patronaż u położnej, którą pacjentka wybrała prywatnie, choć jej położną POZ jest ktoś inny. Taka pacjentka powinna wiedzieć, że bezpłatne wizyty przysługują jej u jej położnej POZ. Granica bywa niejasna, np. przy dłuższej konsultacji laktacyjnej obok patronażu, dlatego zakres płatnej usługi opisz pacjentce przed wizytą, a w razie wątpliwości zapytaj oddział wojewódzki NFZ.

W cenniku napisz wprost, że dla pacjentek z deklaracją u ciebie świadczenia POZ są bezpłatne, a cennik dotyczy usług prywatnych. Jedno zdanie oszczędzi ci nieporozumień i skarg.

Tak. Ustawa o działalności leczniczej wymaga regulaminu organizacyjnego, w którym określasz m.in. zakres świadczeń i wysokość opłat za świadczenia udzielane odpłatnie. Zwolnione z obowiązku regulaminu są tylko praktyki wykonywane wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym, jeśli nie prowadzą monitoringu. Indywidualnej praktyki położnej, także wyłącznie w miejscu wezwania, to zwolnienie nie obejmuje.

• Gdzie: aktualny zakres świadczeń i wysokość opłat wywiesza się w widoczny sposób w miejscu udzielania świadczeń oraz podaje na stronie internetowej praktyki.
• Tylko online: jeśli udzielasz wyłącznie świadczeń ambulatoryjnych na odległość, wystarczy strona internetowa.
• Rachunek: musi być zgodny z aktualną wysokością opłat, które podałaś do wiadomości. Na wniosek pacjentki wyszczególniasz w nim wykonane procedury.
• Równe traktowanie: nie możesz różnicować opłat w zależności od obywatelstwa lub kraju zamieszkania pacjentki.

Ogólne zasady podawania cen wynikają też z ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług: cena ma być jednoznaczna, niebudząca wątpliwości i umożliwiająca porównanie. Jak wywiesić cennik przy wizytach wyłącznie w domach pacjentek, przepis nie mówi wprost. Rozsądnie jest mieć go na stronie i w profilu oraz wysłać pacjentce przed pierwszą wizytą, a szczegóły potwierdzić w okręgowej izbie pielęgniarek i położnych.

Co do zasady nie. Art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. b ustawy o VAT zwalnia z podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodu położnej. Cena dla pacjentki nie zawiera więc VAT i nie doliczasz go do kwoty z cennika.

O zwolnieniu decyduje cel usługi, a nie sam zawód. Wizyta patronażowa, opieka w połogu czy konsultacja laktacyjna mają cel zdrowotny. Ostrożniej podejdź do usług, które mogą zostać uznane za czysto edukacyjne, rozrywkowe lub handlowe, np. zajęć niezwiązanych ze zdrowiem czy sprzedaży produktów. W odróżnieniu od przepisu dla podmiotów leczniczych zwolnienie dla zawodów medycznych nie obejmuje towarów i usług ściśle związanych z usługą medyczną, więc np. sprzedaż kosmetyków czy akcesoriów ocenia się osobno.

Dla takich usług możesz korzystać ze zwolnienia podmiotowego, jeśli wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku 240 000 zł. Sprzedaży usług medycznych zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 nie wliczasz do tego limitu. Przy nowej usłudze, np. szkole rodzenia z elementami zajęć ruchowych, potwierdź kwalifikację z księgową, a przy większej skali rozważ wniosek o interpretację indywidualną do Krajowej Informacji Skarbowej.

Wróć do rachunku z pierwszej sekcji raz w roku i za każdym razem, gdy wyraźnie zmienią się twoje koszty: składki, OC, paliwo, czynsz za gabinet. Sygnałem jest też pełny grafik z wyprzedzeniem kilku tygodni, bo oznacza, że popyt przekracza twoje możliwości.

• Uprzedź z wyprzedzeniem: podaj datę zmiany i nowe kwoty w profilu, na stronie i w wiadomości do pacjentek w trakcie opieki.
• Zachowaj uzgodnione ceny: wizyty już umówione i rozpoczęte pakiety rozlicz po cenie z dnia rezerwacji.
• Zaktualizuj cennik wszędzie tego samego dnia: regulamin organizacyjny, wywieszkę w gabinecie, stronę i profile. Rachunek musi odpowiadać aktualnym opłatom podanym do wiadomości.
• Podnoś stopniowo: mniejsza zmiana co rok jest łatwiejsza do przyjęcia niż duża co kilka lat.
• Wyjaśnij krótko i rzeczowo: wystarczy zdanie, że od tej daty obowiązują nowe ceny. Nie musisz przepraszać ani tłumaczyć się z kosztów.

Cenę każdej usługi ustalasz sama i dostajesz ją w 100% przez Stripe Connect. Do ceny doliczana jest opłata serwisowa 10% ceny, nie więcej niż 99 zł, którą płaci pacjentka. Łączna kwota dla pacjentki jest zaokrąglana w dół do pełnych złotych i 99 groszy. Przykład: wizyta za 200 zł, pacjentka płaci 219,99 zł, a ty dostajesz 200 zł.

Założenie i prowadzenie profilu jest bezpłatne, bez abonamentu. Jeśli pacjentka płaci za wizytę gotówką na miejscu, online pobierana jest tylko opłata serwisowa, a cenę wizyty dostajesz bezpośrednio od niej. Wpisz więc w profilu swoją zwykłą cenę z cennika, bez podnoszenia jej o opłatę serwisową.